கவிதையை ரஸிப்போமா?

By ச.நாகராஜன்

Post No.1217; Dated 6th August 2014.

காவியத்தின் பயன்

பாரத தேசம் வலியுறுத்தும் புருஷார்த்தங்கள் நான்கு: தர்ம, அர்த்த, காம மோக்ஷம். இலக்கியமோ, இசையோ, நடனமோ எதுவாக இருந்தாலும் சரி அது இறைவனை அடைய வழி வகை செய்ய வேண்டும்; செய்யும் என்பது அறநூல்கள் நமக்குத் தரும் அறிவுரை, அன்புரை! அறத்தின் அடிப்படையில் அமைந்த வாழ்க்கையின் படி வாழ்ந்து பொருளை ஈட்டி இன்பம் துய்த்தால் வீட்டுப் பேறு தானே வந்து எய்தும் என்ற அடிப்படையிலேயே திருவள்ளுவர் முப்பாலை வகுத்தார் போலும்!

இறைவனுடன் ஒன்றச் செய்யும் கவிதைகள்
முதல் காவியமான வால்மீகி ராமாயணத்தில் அதைப் படித்தவர் தீர்க்க ஆயுள், செல்வம் உள்ளிட்ட அனைத்தையும் பெற்று முக்தியையும் அடைவர் என்று காவியத்தின் பயனாக இறுதியில் சொல்லப்படுகிறது.

ஒரு லக்ஷம் ஸ்லோகம் அடங்கிய வியாஸர் வகுத்த மஹாபாரதத் தைப் படிக்க முடியாதவர்கள் அதன் இறுதியில் வரும் பாரத ஸாவித்திரியில் உள்ள நான்கு ஸ்லோகங்களைச் சொன்னாலேயே பெரும் பேறு பெற்று பரப்ரஹ்மத்தை அடைவர் என்று வியாஸர் அருளியிருக்கிறார். அப்பர் ஞானசம்பந்தர் உள்ளிட்ட மகான்களின் பாடல்களிலும் கடைசியில் அதைக் கூறுவதால் ஏற்படும் பயன்கள் தெள்ளத் தெளிவாக் கூறப்பட்டுள்ளது. உலகின் வேறு எந்த இலக்கியத்திலும் இல்லாத அதிசய வேறுபாடு இப்படி பலனைச் சொல்லி நம்மை ஊக்குவிப்பது தான்!– முக்கியமாக இறைவனை இப்படி இலக்கியம் மூலம் அடைய முடிவதை வலியுறுத்துவது தான்!

கவிஞனாகத் தகுதிகள்
காவியம் இயற்றப் புகும் ஒரு கவிஞன் சகல கலைகளிலும் வல்லவனாக இருக்க வேண்டும். மனிதனை உன்னதமான உயரத்திற்கு ஏற்ற வல்லவனாக இருக்க வேண்டும், ஒவ்வொரு சொல்லின் முழு அர்த்தத்தையும் அது தரும் பயனையும் அறிந்திருக்க வேண்டும், என்று இப்படி ஏராளமான தகுதிகளை யாப்பு நூல்கள் கூறுகின்றன.
இப்படிப்பட்ட கவிஞன் இயற்றும் காவியங்களை ரஸிப்பதும் ஒரு சிறந்த விஷயமாகப் போற்றப்பட்டு வந்துள்ளது.

ரஸிகனாகத் தகுதி
ஒரு காவியத்தை அல்லது கவிதையை ரஸிக்க சஹ்ருதயனாக ஒருவன் இருக்க வேண்டும் என்பது அடிப்படைத் தகுதியாக விதிக்கப்பட்டிருக்கிறது. சஹ்ருதயன் என்றால் நல்ல இதயம் உடையவனாக இருக்க வேண்டும். அப்படிப்பட்டவனே ரஸிக்கவும், விமரிசிக்கவும் முடியும் என்பது அறிஞர்களின் துணிபு.

“அணி செய் காவியம் ஆயிரம் கற்கினும்
ஆழ்ந்திருக்கும் கவியுளம் காண்கிலார் “

என்று மகாகவி பாரதியார் கூறுவதில் எத்தனை பொருள் பொதிந்துள்ளது. கவிஞன் எதை வலியுறுத்திக் கூறியுள்ளான் என்று அந்தக் கவியுள்ளத்தை அறிவதே கவிதை அல்லது காவியத்தைப் படிப்பதன் முக்கிய நோக்கம். கவிஞன் எல்லாவற்றையும் வெளிப்படையாக்க் கூறி விட மாட்டான். பல விஷயங்களை உள்ளடக்கி சொல் சிக்கனத்தின் மூலம் பெரும் பொருளை உணரவைக்க முயல்வான். அணுவைத் துளைத்து ஏழ் கடலை அதற்குள் நுழைவிப்பான்!அதை அறிந்து ரஸிப்பதே தேர்ந்த ரஸிகனின் வேலை.

வார்த்தை ஜாலங்கள், சொல் அடுக்குகள், உவமைகள், அணி அலங்காரங்கள், ஓசை நயம் இவற்றை எல்லாம் ரஸித்து அதையும் தாண்டி உண்மைப் பொருளை அறிவது என்பது பெரிய காரியம் தானே!

கவிஞனும் ரஸிகனும்

கவி கரோதி காவ்யானி
ரஸம் ஞானானி பண்டித:
சுதாசுரத சாதுர்யம்
ஜாமாதா வெட்டி நோ பிதா;

என்ற ஸ்லோகம் அற்புதமாக கவிஞனையும் ரஸிகனையும் பற்றிக் கூறுகிறது.

இதன் பொருள் :- ஒரு கவிஞன் காவ்யத்தை இயற்றத் தான் முடியும். அதன் ரஸத்தை அறிந்தவனே அதை ரஸிக்க/விமரிசிக்க முடியும். எப்படி ஒரு தந்தை தன் பெண்ணின் சாதுர்யமான லீலைகளை அறிய முடியாதோ அவளது லீலைகளை எப்படி அவனது மருமகன் மட்டுமே அறிய முடியுமோ அது போலத் தான் கவிஞனும் அவன் ரஸிகனும்!

எப்படி ஒரு அற்புதமான விளக்கத்தை இந்த ஸ்லோகம் தருகிறது, பாருங்கள். படைப்பவன் கவிஞன். அந்தப் படைப்பை நன்கு அனுபவிப்பவன் ரஸிகன்!

இன்னொரு ஸ்லோகம் மூன்று மாநிலங்களின் பெண்களோடு கவிஞனின் வார்த்தைகள் மற்றும் பொருள் அமைப்பை ஒப்பிடுகிறது.
ஸ்லோகம் இதோ:-

அர்த்தோ கிராமபிதிதா: பிஹிதாஸ்ச கச்சித்
சௌபாக்யமேதி மாராஹட்டவதுகுசாபாஹா;
நோ கேரளிஸ்தன இவாதிதரம் பரகாசோ
நோ கூர்ஜரிஸ்தன இவத்தராம் நிகுதா:

ஒரு யுவதியின் அழகும் கவர்ச்சியும் அவள் மார்பகத்தில் வெளிப்படும், இல்லையா! அதை உவமையாகக் கொண்டு கவிஞனின் படைப்பு அமைய வேண்டிய விதத்தைக் கூற வருகிறார் ஒரு கவி!
ஒரு கவிஞன் வார்த்தைகளில் பொதிந்துள்ள அர்த்தத்தில் பாதியையே வெளிப்படுத்துவான். பாதியை மறைத்து வைத்திருப்பான்! அதுவே மிக அழகு! எப்படி மஹராஷ்டிரத்தில் உள்ள பெண்கள் மார்பகங்களை பாதி மறைத்து பாதி வெளிப்படுத்திக் காண்பிக்கிறார்கள் அது அல்லவா அழகு! கேரளத்துப் பெண்கள் மார்பகங்களை முழுவதுமாக மறைப்பதில்லை. அது அழகல்ல! அல்லது குஜராத் மங்கையர் முழுவதுமாக கச்சை இறுகக் கட்டி மறைக்கிறார்களே அதுவும் அழகல்ல!

சொல்ல வந்ததை சிருங்கார ரஸம் ததும்பச் சொல்லி விட்டார் இந்தத் தனிப்பாடல் கவிஞர்.

காவியங்களில் சஞ்சரிப்பவன் சரஸ்வதி
கவிகளின் தெய்வமான சரஸ்வதியை “புராண நாடக மஹா காவ்யாதி சஞ்சாரிணீம்” – புராணங்கள், நாடகங்கள் மற்றும் மஹா காவியங்களில் சஞ்சரிப்பவள் அதாவது உள்ளுறைந்திருப்பவள் என்று சரஸ்வதி தியான ஸ்லோகம் கூறுகிறது.

காவியத்தில், இந்த உள்ளுறை தெய்வத்தை ஒரு சஹ்ருதயனே அறிய முடியும் என்பதே கவிதையை ரஸிக்க வருவோர் அறிந்து கொள்ள வேண்டிய முதல் உண்மை.

Image of Tamil poet Manikkavasagar.

உலகம் போற்றும் ஒரே ஒரு கவிதை
இப்படி ஒரே ஒரு கவிதையை மட்டும் எடுத்து ரஸித்துப் பார்ப்போம் – உதாரணத்திற்காக!

மஹாகவி காளிதாஸன் இயற்றிய குமார சம்பவத்தில் ஐந்தாம் காண்ட த்தில் 24வது செய்யுளாக அமைந்திருப்பது இது!

ஸ்தி²தா: க்ஷணம்ʼ பக்ஷ்மாஸு தாடி³தாத⁴ரா:
பயோத⁴ரோத்ஸேத⁴நிபாதசூர்ணிதா:
வலீஷு தஸ்யா: ஸ்க²லிதா: ப்ரபேத சிரேண நாபி⁴ம்ʼ ப்ரத²மோத³பி³ந்த³வ:

இதன் பொருள் இது தான்:- மழையின் முதல் துளிகள் அவளது கண் இமைகளில் சிறிது தங்கின. பின்னர் அவள் மார்பகங்களில் சிதறின. பின்னர் இறங்கி அவள் வயிற்று சதை மடிப்பு வரிகளில் தங்கின. வெகு நேரத்திற்குப் பின்னர் அவள் நாபிச் சுழியில் கலந்தன!
இதை உலகெங்கும் உள்ள அறிஞர்கள் இன்று வரை புகழ்ந்து பாராட்டுகின்றனர். சம்ஸ்கிருத கவிதைகளைத் தொகுத்த டேனியல் ஹெச்.ஹெச். இங்கால்ஸ் இதன் புகழைச் சொல்லிச் சொல்லி உருகுகிறார்!

ஏராளமான கருத்துக்களை சிறு சிறு வார்த்தைகளின் சங்கமம் பிரவாகமாக்க் கொண்டு வந்து தள்ளி நம்மைப் பிரமிக்க வைத்துப் பரவசப்படுத்துகின்றன!

முதலில் ஒரு ராஜகுமாரி தியானத்தில் ஆழ்ந்திருக்கிறாள்.செல்வச் செழிப்பில் ஊறிய ஒரு அழகிய யுவதி தியானத்தில் இருப்பது மெல்லிய உணர்வுகளை நம்முள் எழுப்புகிறது.உலகிற்கெல்லாம் தேவி அவள்! அடடா! கீதை கூறும் யோக நிஷ்டையில் அல்லவா அவள் இருக்கிறாள்! நீர்த் திவலைகள் அவள் கண்களில் சிறிது தங்க வேண்டுமென்றால் அது நீண்டு அழகியதாய் வளைந்து இருக்க வேண்டும். துளிகள் மார்பகங்களில் சிதற வேண்டுமென்றால் அவை பெரிதாக இருக்க வேண்டும்.அவை இரண்டும் திரண்டு உருண்டு ஒன்றுடன் ஒன்று ஒட்டி இருக்க வேண்டும். (உத்தம அழகிகளின் லட்சணப்படி!) இல்லையேல் மழைத் துளிகள் மார்பகங்களின் இடைவெளி வழியே உருண்டோடி அல்லவா இருக்கும்! திரட்சியான மார்பகங்கள் திடமாக இருப்பவை என்பதை மழைத் துளிகள் தெறித்துச் சிதறியதால் உணர்கிறோம். அவை பின்னர் வயிற்றில் உத்தம பெண்களுக்கே அமைந்திருக்கும் மூன்று வயிற்று மடிப்புகளின் வழியாக இடுப்பு என்னும் ஏணியின் வழியே இறங்கி நாபி கமலத்தை அடைந்து அந்தச் சுழியில் சங்கமிக்கின்றன!
என்ன அற்புதமான த்வனி அல்லது suggestion அல்லது ஏராளமான உட்பொருளைக் கொண்டுள்ள ஒரு செய்யுள் இது.

கவிகளுள் மஹாகவி காளிதாஸன் என்பதை எடுத்துக் காட்ட இந்த ஒரு செய்யுள் உலகளாவிய அளவில் எடுத்துக் காட்டப்பட்டு வருகிறது!

நல்ல கவிதைகளை நாடித் தேடி ரஸிப்போம்
ஒரு சஹ்ருதயனின் ரஸிகத் தன்மை வளர வேண்டுமெனில் இது போன்ற லட்சக் கணக்கான சம்ஸ்கிருதம் மற்றும் தமிழ் கவிதைகளைத் தேடிப் பாடி ரஸிக்க வேண்டும்.
உன்னதமான உணர்வுகளை மேம்படுத்தி ரஸிகனை இது பிரபஞ்ச லயத்துடன் ஒன்று படுத்தி விடும், இல்லையா?!

*********************

நிலாச்சாரல் (www.nilacharal.com) 600வது இதழில் வெளியான சிறப்புக் கட்டுரை

Leave a comment

by Tamil and Vedas on August 6, 2014 • Permalink

Posted in தமிழ் பண்பாடு, Culture

Tagged கவிதை, ரசனை, ரசிப்போம்

Posted by Tamil and Vedas on August 6, 2014

https://tamilandvedas.com/2014/08/06/%e0%ae%95%e0%ae%b5%e0%ae%bf%e0%ae%a4%e0%af%88%e0%ae%af%e0%af%88-%e0%ae%b0%e0%ae%b8%e0%ae%bf%e0%ae%aa%e0%af%8d%e0%ae%aa%e0%af%8b%e0%ae%ae%e0%ae%be/

MORE QUOTATIONS FROM RAMAYANA

Compiled by London Swaminathan
Post No.1216; Dated 5th August 2014.

(31 quotations from Valmiki Ramayana were given already in Good Thoughts Calendar for the month of August; blogged on 30-7-14)

TRIKALA JNANI
By the power of spiritual meditation and Yoga, the sage Valmiki saw the whole of the past as clearly as if it were a fruit placed on the palm of the hand
Balakanda, chapter 3

SATYA PARAKRAMA
King Dasaratha was learned in the interpretation of the Vedas, his chief wealth being pre – eminence in truth and virtue; He was one who never broke his word, who was ever prudent, sagacious and beloved of the subjects.
Balakanda, chapter 6

GUESTS ARE GODS
Those who resided in Ayodhya worshipped the gods and the uninvited guest; They were both magnanimous and charitable.
Balakanda, chapter 6

MINISTERS’ PURE HEART

Dasaratha’s ministers were pure of heart and of chaste conduct. None consorted with his neighbour’s wife, none were wicked and all lived together.
Balakanda, chapter 7

IMPERMANENCE
Who can pity whom with this bubble-like body? 4-21-3
Kasca kasyaanusocyosti dehesminbudbudopame

FORBEARANCE
Forbearance is the best ornament for men and women 1-33-7
Alankaaro hi naariinaam ksamaa tu purusasya vaa

PATIENCE

Patient is not present in all the valiant 7-58-5
Na sarvatra ksamaa viira pursues pradrsyate

ARROGANCE
The one inebriated with wealth thinks that he is everything 5-64-19
Aisvarya madamatto hi sarvohamiti manyate

The power intoxicated cannot be tamed by sowing seeds of dissention 5-41-3
Na bedasaadhyaa baladarpitaa naraah

UNSTEADINESS
I am of the confirmed conviction that human mnd is unsteady 2-4-27
Cittam manushyaanaam anityam ithi me matam

SUCCESS
Great people affirm that success entirely depends on counsel 6-6-5
Mantramuulam hi Vijayam pravadanti manasvinah

FACTUAL KNOWLEDGE
The fire can never have its fill of either wood or grass 5-54-28
Na agni trptyati kaasthaanaam trnaanaam ca

There is nobody in this world who would strike those armed with conciliatory words 4-59-16
Na hi saamopapannaanaam prahartaa vidyatee bhuvi

PENANCE
Penance is ever fraught with obstacles and assailed with difficulties 3-10-14
Baha vighnam tapo nityam duscaram caiva

GIVING
Give and expect not, utter truth and not falsehood 5-33-25
Dadyaanna pratigrhniyaat satyam bruuyannaa caantram

Everything is accomplished by the interactions of givers and takers 1-73-12
Daatr pratgrahii trbhyaam sarvaarthaah sambhavanti hi

A gift is not enjoined in favour of those richly endowed with wealth 5-41-3
Na daanam arthopapaticitesu yujyate.

Contact swami_48@yahoo.com

Source: Suktisudha, Chinmaya International Foundation

Leave a comment

by Tamil and Vedas on August 5, 2014 • Permalink

Posted in Quotations, Ramayana & Mahabajarata

Tagged giving, guests, Quotes on arrogance

Posted by Tamil and Vedas on August 5, 2014

https://tamilandvedas.com/2014/08/05/more-quotations-from-ramayana/

பிறவா யாக்கைப் பெரியோன் கோயில்!

Madurai Meeakshi Temple is considered as one of the 100 Wonders of the World

சிலப்பதிகாரக் கோவில்கள்

ஆராய்ச்சிக் கட்டுரை: லண்டன் சுவாமிநாதன்
கட்டுரை எண்: 1215; தேதி 5 ஆகஸ்ட் 2014

சிலப்பதிகாரம் என்னும் தமிழ் காப்பியம், ஐம்பெரும் காப்பியங்களில் ஒன்று. 1800 ஆண்டுகளுக்கு முன் ‘’தமிழ் கூறு நல்லுலகம்’’ எப்படி இருந்தது என்பதைப் படம் பிடித்துக் காட்டும் அற்புத நூல் இது. படிக்கப் படிக்கத் தெவிட்டாது. இதில் இல்லாத விஷயங்கள் இல்லை. இது ஒரு இந்துமத கலைக் களஞ்சியம். இதற்கு அடியார்க்கு நல்லாரும் அரும்பத உரை ஆசிரியரும் எழுதிய உரைகளைப் பயிலுவோருக்கு இசை, நடனம், சமயம், கலை, பண்பாடு, ஒழுக்க சீலங்கள், கோவில்கள், இந்திர விழா, நாட்டுப் புறப் பாடல்கள், யாழ், தமிழ் நாட்டுக் கதைகள், நம்பிக்கைகள், வரலாறு, புவியியல், இசைக் கருவிகள் முதலியன பற்றி ஏராளமான விஷயங்கள் கிடைக்கும். தமிழ்நாட்டில் இன்று 38,000 கோவில்கள் உள்ளன. தமிழ் மொழி தெய்வத் தமிழ் என்று போற்றப்படுகிறது. ஆனால் 2000 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு இருந்த கோவில்களும் வழிபாட்டு முறைகளும் மாறிவிட்டன!

சேரன் செங்குட்டுவன் மஹா சிவ பக்தன். தலையில் சிவனின் பாதங்களைச் (காலணிகள்) சுமந்து கொண்டிருக்கையில் திருவனந்தபுரம் அனந்த பத்மநாப சுவாமி (பெருமாள்) கோவில் பட்டர்கள் ஓடிவந்து பிரசாதம் கொடுத்தனர். உடனே அதைத் தோளில் சுமந்தார். இதைப் பாடிய இளங்கோ, தலையில் சிவனின் பாதங்கள் இருந்ததால் தோளில் பெருமாள் பிரசாதத்தை வைத்தார் என்று சொல்வதில் இருந்து ஹரியையும் சிவனையும் ஒன்று என்று உணர்ந்த பெருந்தகை செங்குட்டுவன் என்பது விளங்கும்.

சிலப்பதிகாரத்தில், தமிழ் நாட்டுக் கோவில்கள் பற்றி ஐந்தாறு இடங்களில் அற்புதமான தகவல்கள் வருகின்றன. அவற்றில் எதுவும் இப்போது இல்லை. ஏனெனில் அந்தக் காலத்தில் செங்கல், சுண்ணாம்பு, மரம் ஆகியவற்றால் அவை எல்லாம் கட்டப்பட்டன. அவை கால வெள்ளத்திலும் கறையான் வாயிலும் விழுந்து அழிந்துவிட்டன. சில வழிபாடுகள் காலப் போக்கில் மறந்தும் மறைந்தும் போயின.
இளங்கோவின் பட்டியலில் எங்குமே பிள்ளையார் வழிபாடோ, கோவில்களோ குறிப்பிடப்படவில்லை என்பது இந்தக் காவியத்தின் காலத்தைக் கணிக்க உதவுகிறது. நாலாம் அல்லது ஐந்தாம் நூற்றாண்டில் யாத்த காவியம் இது.

Srirangam Temple pillars

சில கோவில்களின் பட்டியலை இளங்கோவின் வாய் மொழியாகவே கேட்போம்:

கோவில் பட்டியல் 1 (இந்திரவிழவு ஊர் எடுத்த காதை)
பிறவா யாக்கைப் பெரியோன் கோயிலும்
அறுமுகச் செவ்வேள் அணிதிகழ் கோயிலும்
வால்வளை மேனி வாலியோன் கோயிலும்
நீலமேனி நெடியோன் கோயிலும்
மாலை வெண்குடை மன்னவன் கோயிலும்
……………………………………………………………..
அறவோர் பள்ளியும், அறன் ஓம்படையும்
புறநிலைக் கோட்டத்துப் புண்ணியத் தானமும்

பொருள்: 1)அவதாரம் என்ற பெயரில் ஒரு தாயின் வயிற்றிலும் பிறவாத மஹாதேவனாகிய சிவன் கோவிலும், 2)ஆறுமுகன் கோவிலும், 3)வெள்ளை நிற சங்கு போல உடலை உடைய பலதேவன் கோயிலும் (கிருஷ்ணனின் சகோதரன்), 4)நீலமேனி உடைய பெருமாள் கோயிலும், 5)முத்து மாலையும் , வெண்குடையும் உடைய இந்திரன் கோயிலும், 6)சமணர்களின் பள்ளியும், அறச் சாலைகளும், துறவிகள் வாழும் ஒதுக்குப் புறமான இடமும் பூம்புகாரில் இருந்தன.

கோவில் பட்டியல் 2 (கனாத் திறம் உரைத்த காதை)

அமரர்தருக் கோட்டம், வெள்யானைக் கோட்டம்
புகார் வெள்ளை நாகர்-தம் கோட்டம், பகல் வாயில்
உச்சிக்கிழான் கோட்டம், ஊர்க் கோட்டம், வேற் கோட்டம்
வச்சிரக் கோட்டம், புறம்பணையான் வாழ் கோட்டம்
நிக்கந்தக் கோட்டம் நிலாக் கோட்டம், புக்கு எங்கும்
தேவிர்காள்! எம் உறு நோய் தீர்ம் என்று மேவி
பாசண்டச் சாத்தற்கு பாடு கிடந்தாளுக்கு

பொருள்: 1)கற்பக மரம் உள்ள கோயில்,
2)ஐராவதம் (இந்திரன் வாகனம் வெள்ளையானை) உள்ள கோயில், 3)பலதேவன் கோயில்,
4)சூரியன் கோயில்,
5)சந்திரன் கோயில்,
6)ஊர்த் தேவதை கோயில்,
7)முருகன் கோயில்,
8)இந்திரனின் வஜ்ராயுதம் உள்ள கோயில்,
9)ஐயனார் கோயில்,
10)அருகன் கோயில்,
11)பாசண்டச் சாத்தன் கோயில்.

Lepakshi Temple sculpture

கோவில் பட்டியல் 3 (நாடுகாண் காதை)

அணிகிளர் அரவின் அறிதுயில் அமர்ந்த
மணிவண்ணன் கோட்டம் வலம்செயாக் கழிந்து
பணை ஐந்து ஓங்கிய பாசிலைப் போதி
அணிதிகழ் நீழல் அறவோன் திர்ருமொழி
அந்தரசாரிகள் அறைந்தனர் சாற்றும்
இந்திர விகாரம் ஏழ் உடன் போகி—
………………………….
ஐவகை நின்ற அருக தானத்து

பொருள்: 1)ஐந்து கிளை போதி மரத்தின் கீழ் உள்ள புத்ததேவனின் இந்திரவிகாரங்கள் ஏழு, 2)பஞ்ச பரமேஷ்டிகள் நிற்கும் அருகன் இடம்.

கோவில் பட்டியல் 4 (காடுகாண் காதை)

காடுகாண் காதையில் திருவரங்கம், திருப்பதி கோயில்கள் வருகின்றன.

1)ஸ்ரீரங்கத்தில்
திரு அமர் மார்பன் கிடந்த வண்ணமும்

2)திருப்பதியில்
செங்கண் நெடியோன் நின்ற வண்ணமும்
காணப் புறப்பட்டதாக மாங்காட்டு மறையோன் என்னும் பிராமணன் வாயிலாக இளங்கோ பாடுகிறார்.

3)ஐயைதன் கோட்டம் அடைந்தனர் ஆங்கு – என்
கோவலன், கண்ணகி, கவுந்தி அடிகள் என்ற சமண மதப் பெண் துறவி மூவரும் ஒரு துர்க்கை கோவிலில் ஓய்வு எடுத்தனர்.

Gold Towers are in Madurai, Tirupati, Srirangam, Chidambaram and several other temples

கோவில் பட்டியல் 5 ( ஊர் காண் காதை)
மதுரை நகரில் உள்ள கோவில்கள்

நுதல் விழி நாட்டத்து இறையோன் கோயிலும்
உவணச் சேவல் உயர்த்தோன் நியமும்
மேழி வலன் உயர்த்த வெள்லை நகரமும்
கோழிச் சேவற் கொடியோன் கோட்டமும்
அறத்துறை விளங்கிய அறவோர் பள்ளியும்
மறத்துறை விளங்கிய மன்னவன் கோயிலும்

பொருள்: 1)நெற்றிக் கண்ணன் (சிவன்) கோயில், 2)கருடக் கொடி வைத்திருப்பவன் (விஷ்ணு) கோயில், 3)கலப்பை வைத்திருப்பவன் (பலராமன்) கோயில், 4)கோழிக் கொடி வைத்திருப்பவன் (முருகன்) கோயில், 5)சமணர் பள்ளிகள், ராஜாவின் அரண்மனை (மன்னவன் கோயில்).

Alagarkoil near Madurai

Jain centres of Tamil Nadu

கோவில் பட்டியல் 6 ( குன்றக் குரவை)
முருகன் கோவில்கள்
சீர்கெழு செந்திலும், செங்கோடும், வெண்குன்றும்
ஏரகமும் நீங்கா இறைவன் கை வேலன்றே—
பாரிரும் பௌவத்தினுள் புக்குப், பண்டொருநாள்,
சூர் மா தடிந்த சுடர் இலைய வெள்வேலே

பொருள்: 1)திருச்செந்தூர், 2)திருச்செங்கோடு, 3)சுவாமிமலை, 4)திருவேரகம் ஆகிய தலங்களை முருகன் ஒருபோதும் விட்டுப் பிரிவது இல்லை.முன்னொரு காலத்தில் கடல் நடுவில் மாமர வடிவில் நின்ற சூரனை வென்ற சுடர்மிகு வேல் அவன் கையில் உள்ளது!

கோவில் பட்டியல் 7 ( கால்கோட் காதை)
ஆடக மாடத்து அறிதுயில் அமர்ந்தோன்
சேடம் கொண்டு சிலர் நின்று ஏத்த
ஆடக மாடம்= திருவந்தபுரம் அனந்த பத்மநாப சுவாமி கோவில்
நீர்ப்படைக் காதையிலும் வேறு சில இடங்களிலும் புத்த விஹாரங்கள் பாடப்படுகின்றன.

வாழ்க ‘தருமமிகு’ தமிழ் நாடு! வளர்க தெய்வத் தமிழ்!!

–சுபம்–

Leave a comment

by Tamil and Vedas on August 5, 2014 • Permalink

Posted in சிலப்பதிகாரம், தமிழ் பண்பாடு, Temples & Vahanas

Tagged சிலப்பதிகார கோவில்கள், பழைய கோவில்கள்

Posted by Tamil and Vedas on August 5, 2014

https://tamilandvedas.com/2014/08/05/%e0%ae%aa%e0%ae%bf%e0%ae%b1%e0%ae%b5%e0%ae%be-%e0%ae%af%e0%ae%be%e0%ae%95%e0%af%8d%e0%ae%95%e0%af%88%e0%ae%aa%e0%af%8d-%e0%ae%aa%e0%af%86%e0%ae%b0%e0%ae%bf%e0%ae%af%e0%af%8b%e0%ae%a9%e0%af%8d/

Temples of Ancient Tamil Nadu

Research article written by London Swaminathan
Post No.1214; Dated:- 4th August, 2014

Ancient Tamil Nadu had lot of Temples. Though Sangam literature mentioned about temples, images, painting of Gods etc. we did not have any archaeological evidence for temples. The reason is that all he old temples were constructed with bricks, wood and mortar. They could not have withstood the onslaught of time and weather. Only from the Pallava period we have temples built of stones. Today, Tamil Nadu can boast of 38,000 temples, big and small. Most of them belong to the later Chozas and later Pandyas.

Tamil epic Silappadikaram gives a better picture of temples that existed in second century CE in three major towns Pukar, Madurai and Vanji. It also mentioned other temples at Srirangam, Alagar koil, Lord Skanda shrines and Tirupati. It is very interesting to get all the information from one book. Ilango, author of the epic gives the lists at least in four places. Some of the temples have disappeared. Some of the worships (such as Balarama,Vajra,Indra) are also gone into history books! Nowhere Ilango mentioned the temple or worship of Lord Ganesh. It shows the antiquity of the epic.

Silappadikaram is an encyclopaedia of Hinduism. It gives details about Vahanas of gods (mounts of Gods), flags of gods, folk dances of gods and goddesses, Punya Theerthas/holy waters and the methods of worship.

Alakarkoil near Madurai

First List of Temples
Let me give some lists as produced by Ilango:-
The first list comes from ‘Indra Viza Uretutta Katai’. Joy prevailed everywhere on account of Indra’s festival in the temples of

1.Lord who was never born (Siva)
2.Temple of Six Faced Red Lord (Skanda)
3.Temple of Valiyon (Baladeva), with the complexion of conch shell
4.Temple of Netiyon (Vishnu)of the dark colour
5.Temple of Indra of the victorious umbrella and the pearl garland
6.Jaina Temples
7.Dharma institutions (Buddhist or Jain or Hindu)
(These are the temples of Pumpukar)

Temples of Pumpukar
In the Kana Tiram Uraitta Katai, Ilango gives a list of 11 temples of Ancient Tamil Nadu:
1.Temple of Kalpaka Vriksha (Divine Tree)
2.Temple of white elephant (Indra’s Airavata)
3.Temple of beautiful white god (Balarama)
4.Temple of the Sun
5.Temple of City God (one interpretation is Shiva Temple)
6.Temple of Vajra (Indra’s shrine or temple for his weapon)
7.Temple of Spear (of Murukan/Skanda)
8.Temple of Deity who dwells outside the city (Ayanar/Sastha)
9.Temple of Nigranthas (Jaina Temple)
10.Temple of the Moon
11.Temple of Sattan learned in the Pasanta sastras
12.Temple at Cremation ground (may be Yakshini or Chakravala Kottam of Manimekalai)
13.In the Natukan Katai Kovalan and Kannaki circumambulated the temple of Manivannan (Vishnu) at Srirangam and they passed by
14.Seven Viharas made by Indra (Buddhist Viharas).

Srirangam, Tirupati,Alakarkoil Ujjain (Madya Pradesh) and Madurai are mentioned.
15.Madurai temple is mentioned in Purancheri Irutta Katai.

Temples of Madurai
Urkan Katai gives another list of Temples in Madurai:
1.Temple of Siva with the forehead eye
2.Temple of Vishnu with Garuda flag
3.Temple of Baladeva with plough
4.Temple of Subramanya with cock flag
5.Jain centres

Temples of Lord Skanda Kartikeya
In the chapter Kundrakuravai, he gives the list of Murukan (Skanda) temples:
1.Sentil — Tiruchenthur
2.Senkotu_- Thiruchengotu
3.Venkunram – Swamimalai
4.Erakam – Tiruverakam

From Lepakshi Temple

Temple at Tiruvananthapuram

1.Adaka madam (Anantha Padmanabha Swamy Temple)
–Kalkot Katai,Silappadikaram
2.Buddha vihara
3.Indra vihara (Buddhist) in Neerpadaik Katai

One must remember that Silappadikaram is not a religious scripture and yet we find so much information about religion, particularly about Hinduism. For the first time, places of worship of Jains and Buddhists are also described in detail.

Contact swami_48@yahoo.com

Leave a comment

by Tamil and Vedas on August 4, 2014 • Permalink

Posted in சிலப்பதிகாரம், தமிழ் பண்பாடு, Religion, Temples & Vahanas

Tagged ancient Temples, Cilappadikaram, list of old

Posted by Tamil and Vedas on August 4, 2014

https://tamilandvedas.com/2014/08/04/temples-of-ancient-tamil-nadu/

கோவலனும் இளங்கோவும் சம்ஸ்கிருத அறிஞர்கள் !!

image of Narayani

Research paper written by London Swaminathan
Post No.1213; Dated :- 4 August 2014.

சிலப்பதிகாரத்தை யாத்த இளங்கோவும் காவியத்தின் கதாநாயகனான கோவலனும் சம்ஸ்கிருத அறிஞர்கள் !! இது நான் கூறும் கருத்து மட்டும் அல்ல. சிலப்பதிகாரத்தை அழகிய ஆங்கிலத்தில் மொழிபெயர்த்த வீ.ஆர் ராமசந்திர தீட்சிதரும், கோவலன் சம்ஸ்கிருதப் புலமை பெற்றவன் என்று எழுதி இருக்கிறார்.

நெஞ்சை அள்ளும் சிலப்பதிகாரம் ஒரு இந்து மதக் கலைகளஞ்சியம் ஆகும்.1939 ஆண்டில் இதை ஆங்கிலத்தில் மொழிபெயர்த்த வீ.ஆர். ராமசந்திர தீட்சிதர், பக்கம் தோறும் கொடுத்திருக்கும் அடிக் குறிப்புகளையும் அடியார்க்கு நல்லாரும் அரும்பதவுரையாசிரியரும் எழுதிய நீண்ட உரைகளையும் படிப்போருக்கு இது சொல்லாமலேயே விளங்கும்.

சிலப்பதிகாரம் — புகார், மதுரை, வஞ்சி — என்ற மூன்று மாபெரும் தமிழ் நகரங்களின் பெயரில் 3 காண்டங்களாகப் பிரிக்கப்பட்டது. அதில் 30 காதைகள் உள்ளன. ஆய்ச்சியர் குரவை என்ற பகுதியில் கண்ணன், இராமன் புகழையும் குன்றக் குரவை என்ற பகுதியில் முருகன் புகழையும் வேட்டுவ வரி என்ற பகுதியில் துர்க்கையின் புகழையும் விதந்து ஓதுகிறார் இளங்கோ.

சங்க இலக்கிய நூலான நற்றிணையின் கடவுள் வாழ்த்தில் எப்படி விஷ்ணு சஹஸ்ரநாம ஸ்லோகம் (பூ பாதௌ….) உள்ளதோ, அதே போல சிலப்பதிகாரத்தில் பல சம்ஸ்கிருத ஸ்லோகங்களின் மொழிபெயர்ப் புகளைக் காணலாம்.

கோவலனும் இளங்கோவும் சம்ஸ்கிருத அறிஞர்கள் என்பதற்கான சில எடுத்துக் காட்டுகளை காண்போம்:–

சான்று ஒன்று:–
குழந்தையைக் கொல்ல வந்த பாம்பைக் கொன்ற ஒரு கீரிப்பிள்ளை பெருமித உணர்வோடு வாசலில் காத்திருந்தது. தண்ணீர்க் குடத்துடன் வீட்டுக்குத் திரும்பிய பார்ப்பனி, கீரியின் வாய் முழுதும் ரத்தம் படிந்திருப்பதைப் பார்த்து, பதறிப் போய், கீரிதான் குழந்தையைக் கொன்றுவிட்டது என்று தவறாக எண்ணி கீரியின் தலையில் குடத்தைப் போட்டுக் கொன்ற பஞ்ச தந்திரக்கதை எல்லோருக்கும் தெரியும்.

இதில் ஒரு சுவையான விஷயத்தை நுழைக்கிறார் நுன்மாண் நுழைபுலம் மிக்க இளங்கோ! அந்த வீட்டுப் பார்ப்பனக் கணவன் கோபித்துக் கொண்டு அவளை விட்டுப் பிரிந்தான். எதற்காக? வடதிசை சென்று புண்ணியம் தேட! அப்படிப் போகையில், வட மொழி வாசகம் எழுதிய ஒரு ஓலையை அந்தப் பார்ப்பனப் பெண்ணிடம் கொடுத்து கற்றவரிடம் (அடைக்கலக் காதை) காட்டி உய்வு பெறு என்று சொல்லிப் போய்விடுகிறான். அந்தப் பிராமணப். பெண் கடைத் தெருவில் நின்று, குய்யோ முறையோ என்று ஓலமிட்டு அழுத போது, கோவலன் வந்து அந்த சம்ஸ்கிருத பாடலைப் படித்து அவளுக்கு வேண்டிய உதவிகளைச் செய்கிறான். அடியார்கு நல்லார் எழுதிய உரையில் அது என்ன சம்ஸ்கிருத ஸ்லோகம் என்பதையும் பஞ்ச தந்திரக் கதையிலிருந்து எடுத்துச் சொல்கிறார்.

இங்கே காலவழுவமைதி உள்ளதைச் சுட்டிக்காட்டிய தீட்சிதர், கோவலனை சம்ஸ்கிருதப் புலமை பெற்றவன் என்கிறார். காலவழுவமைதி= கோவலன் காலத்துக்கு முன்னர் நடந்த சம்பவம் இது!!

சான்று இரண்டு:–
கோவலனுக்கு மதுரைக்குப் போகும் காட்டு வழியை ஒரு மாங்காட்டுப் பிராமணன் (காடுகாண் காதை) சொல்வதாகக் கதை அமைத்துள்ளார் இளங்கோ. கோவலனும் கண்ணகியும் புகார் நகரில் இருந்து காட்டு வழியாக வருகையில் மாதவியின் நண்பி வசந்தமாலா போல வேஷம் போட்ட வனமோகினி கோவலனை இடைமறிக்க, மாங்காட்டு மறையவன் சொன்ன மோகினி விஷயங்கள் கோவலனுக்கு நினைவுக்கு வருகிறது. உடனே துர்க்கா தேவி மந்திரத்தை சொன்னவுடன் அந்த வன தேவதை ஓடிவிடுகிறது. இங்கே இளங்கோ பயன் படுத்தும் சொல் பாய்கலைப் பாவை மந்திரம். அதாவது பாயும் மான் என்னும் விலங்கை வாஹனமாகக் கொண்ட துர்க்காதேவியின் மந்திரம் (காடுகாண் காதை)
இதே பகுதியில் மாங்காட்டுப் பிராமணன் ஐந்தெழுத்து ( நமசிவாய) எட்டெழுத்து (நமோ நாராயண) மந்திரங்களின் பெருமையையும் பகர்கிறான். எல்லா இடங்களிலும் “மந்திரம்” என்னும் வடசொல்லைப் பயன்படுத்துகிறார் இளங்கோ!!

Mahishasuramardani in Mahabalipuram

சான்று மூன்று:–
1008 பெயர்களைக் கொண்ட சஹஸ்ரநாமம் எல்லா இந்துக் கடவுளர்க்கும் உண்டு. இளங்கோவுக்கு இந்த எண் மிகவும் பிடிக்கும். இந்திர விழா பற்றிய காதையில் 1008 மன்னர்கள் தங்கக் குடங்களில் புனித நீர் ஏந்தி இந்திர அபிஷேகம் செய்த்தைக் கூறுவார். சமண மதத்தினர் 1008 நாமம் சொல்வதாகக் கவுந்தி அடிகள் என்ற சமணப் பெண் துறவி வாயிலாகக் கூறுகிறார். ஊர்காண் காதையில் 1008 பொற்காசுகள் பற்றிப் பாடுகிறார் இளங்கோ. இதுவும் சம்ஸ்கிருத செல்வாக்கைக் காட்டும்.
சமணத் துறவி கவுந்தி அடிகள் வாய்மொழியாக சமண நாமாவளியில் பல சம்ஸ்கிருத நாமங்களைச் சொல்கிறார். இதில் பல சைவ (சிவன்) பெயர்களும் (நாடுகாண் காதை) உண்டு:

அறிவன் அறவோன் அறிவுவரம்பு இகழ்ந்தோன்
செறிவன், சினேந்திரன், சித்தன், பகவன்,
தரும முதல்வன், தலைவன், தருமன்
பொருளன், புனிதன், புராணன், புலவன்,
சினவரன், தேவன், சிவகதி நாயகன்
பரமன், குணவதன், பரத்தில் ஒளியோன்
தத்துவன், சாதுவன், சாரணன் காரணன்
……………………………………………
சங்கரன், ஈசன், சுயம்பு சதுர்முகன்

சான்று நான்கு:–
வேட்டுவ வரியில் வேடர்கள் ——– கொற்றவை என்றும் பாய் கலைப் பாவை என்றும் துர்கா தேவி என்றும் அழைக்கப்படும் தெய்வத்தை எப்படி எல்லாம் வணங்கினர் என்று நிறையவே சொல்கிறார் இளங்கோ:

அமரி, குமரி,கவுரி, சமரி
சூலி, நீலி, மால் அவற்கு இளங்கிளை (நாராயணி)
ஐயை, செய்யவள் வெய்யவாள் தடக்கைப்
பாய்கலைப் பாவை பைந்தொடிப் பாவை
ஆய்கலைப் பாவை அருங்கலைப் பாவை

இதில் கவுரி, நாராயணி என்ற சொற்கள் பல ஸ்தோத்திரங்களில் உள்ளன.

சர்வமங்கல மாங்கல்யே சிவே சர்வார்த்த சாதிகே
சரண்யே த்ரயம்பகே கௌரி நாராயணி நமோஸ்துதே

என்ற ஸ்லோகம் எல்லோருக்கும் தெரிந்தது.

‘அயிகிரி நந்தினி’– என்ற மஹிஷாசுரமர்தனி ஸ்லோகத்தில் வரும் எல்லா விஷயங்களையும் வேட்டுவ வரியில் சொல்கிறார் இளங்கோ. அத்தனை யையும் காட்ட இடமிருக்காது. இதோ ஒரு சில செய்யுள்கள்:

ஆனைத் தோல் போர்த்துப் புலியின் உரி உடுத்துக்
கானத்து எருமைக் கருந்தலைமேல் நின்றாயால்—-
வானோர் வணங்க, மறைமேல், மறையாகி
ஞானக் கொழுந்தாய், நடுக்கு இன்றியே நிற்பாய்!

வரிய வளைக்கை வாள் ஏந்தி மாமயிடற் செற்று,
கரியதிரி கோட்டுக் கலைமிசைமேல் நின்றாயால்—-
அரி, அரன், பூமேலோன், அகமலர் மேல் மன்னும்
விரிகதிர் அம்சோதி விளக்கு ஆகியே நிற்பாய்!

சங்கமும் சக்கரமும் தாமரைக் கையேந்தி
செங்கண் அரிமான் சினவிடைமேல் நின்றாயால்—-
கங்கை முடிக்கு அணிந்த கண்ணுதலோன் பாகத்து
மங்கை உருவாய், மறை ஏத்தவே நிற்பாய்!
–வேட்டுவ வரி

இதே போல பகவத் கீதையின் தாக்கத்தையும் பல இடங்களில் காணலாம். சம்ஸ்கிருத சொற்களின் ஆதிக்கமும் சங்க இலக்கியத்தைவிட பன்மடங்கு கூடுதலாகக் காணக்கிடக்கிறது. பின்னொரு சமயம் அவை பற்றிக் காண்போம்.

–சுபம்–

Leave a comment

by Tamil and Vedas on August 4, 2014 • Permalink

Posted in சிலப்பதிகாரம், தமிழ் பண்பாடு

Tagged இளங்கோ, கோவலன், சம்ஸ்கிருத அறிஞர்கள்

Posted by Tamil and Vedas on August 4, 2014

https://tamilandvedas.com/2014/08/04/%e0%ae%95%e0%af%8b%e0%ae%b5%e0%ae%b2%e0%ae%a9%e0%af%81%e0%ae%ae%e0%af%8d-%e0%ae%87%e0%ae%b3%e0%ae%99%e0%af%8d%e0%ae%95%e0%af%8b%e0%ae%b5%e0%af%81%e0%ae%ae%e0%af%8d-%e0%ae%9a%e0%ae%ae%e0%af%8d%e0%ae%b8/

Ilango and Kovalan were Sanskrit Scholars!!

Research paper written by London Swaminathan
Post No.1212; Dated :-3rd August 2014.

Who is Ilango? The author of Tamil Epic Silappadikaram
Who is Kovalan? The hero of the epic Silappadikaram.

Silappadikaram is the most popular Tamil epic. It is a Hindu encyclopaedia. There are three Kandams (cantos): Pukar Kandam, Madurai Kandam and Vanji Kandam, all named after three great cities. These cantos have 30 sections (Kaathai in Tamil) in addition to the foreword and concluding part. Every section gives amazing information about music, dance, Tamil Hindu folklore, Hindu religious and cultural beliefs, temples, history and geography of India in the context of Tamils.

The hero Kovalan was shown as a Master of Sanskrit language. The author of the epic shows his erudition in Hindu scriptures throughout the epic. His translations of Mahishasura Mardhani Sloka and Ardhanaree sloka and Durga sloka are excellent. His ‘namavalees’ of Jainism and Hindu Goddess serves as proofs for his knowledge in Sanskrit. He praised Rama and Krishna sky high in the ‘Aychiar Kuravai’, Lord Skanda/ Muruga in Kundra Kuravai and Goddess Durga in the ‘Vettuva Vari’. He also quoted Bhagavad Gita indirectly. All these led some scholars to state that he must have lived in the seventh century CE. But I strongly believe that the epic belongs to 4th or 5th century CE. The incidents in the epic happened during the second century CE.

Pallava sculpture from Mahabalipuram, Tamil nadu.

Proof 1: Kovalan read Sanskrit sloka
A Brahmin lady killed a mongoose by mistake thinking that it killed her child. Her husband became very angry. Before leaving the city, he wrote something in Sanskrit and asked her to show it to a well informed person and take it further. With this palm leaf in her hand the Brahmana lady went through the bazaars and cried loudly. At once Kovalan called her and relieved her of pain and worry by doing the atonement mentioned in the palm leaf.

VR Ramachandra Dikshitar who translated Silappadikaram in 1939 comments on this episode: “It bears testimony to the fact that Kovalan possessed a sound knowledge of Sanskrit. Atiyarkku nallar, the commentator gives a Sanskrit sloka from Panchatantra in this context, which was said to be on the palm leaf.

Proof 2: List of Jain Names

Ilnago was very familiar with ‘sahasranamam’ which means 1008 names of any god or goddess. In the Indra Festival 1008 kings bore on their heads gold pots filled with holy water and performed the bathing of Indra.
In the ‘Natukan Katai’ section Jain nun Kavunti says, “ my tongue will not say anything other than the 1008 names”. The Hindu concept of 1008 names is used for Jains here.
In the ‘Urkan Katai’, the poet sings of 1008 gold coins.
Most of the Jain names listed earlier are Sanskrit terms, some are common to Saivite Gods: Jinendra, Siddha, Bhagavan, Dharma, Punya, Purana, Deva, Sivgathi Nayaka, Thathva, Sarana, Karana, Kumara, Sankara, Isa, Swayambhu, Chathurmuka, Arka, Veda with the Tamil suffix ‘an’ (Eg. Nayaka will be Nayakan in Tamil).

Proof 3: Kovalan recites Durga Mantra

In the ‘Katukan katai’, Ilango talks about Vedic mantras of five letters – Namasivaya and eight letters – Om Namo Narayana. While Kovalan and Kannaki were passing through the jungle, a forest deity appeared before them in the guise of Vasantamala, Matavi’s friend in Pumpukar. Since the Brahmin who gave information about the dangers in the forest forewarned them, Kovalan immediately recited a mantra of Durga. This mantra was called ‘’Pay Kalai Pavai Mantra’’ meaning the mantra of the lady who rides a deer. Immediately the forest spirit disappeared. Durga worship was practised by all the hunting tribes throughout India. Here the author used the Sanskrit word Mantra. This verse shows us how well versed was Kovalan in Mantras. Eariler the Brahmin also spoke about Panchakshara (namasivaya) and Astakshara (Namo Narayana) Mantra.

Image of Narayani

Proof 4: Sanskrit Names of Durga Devi
In the Vettuva Vari section, Durga’s names are recited which are in Sanskrit: Amari, Kumari, Gowri, Samari, Suli, Neeli, Arya (Ayai). Other terms are translations of Sanskrit terms:
She who wore moon in her coiffure
She with Unwinking Eye in her forehead
Whose Throat darkened by poison (Neelakanthi)
Serpent Vasuki is her girdle
Her upper garment was lion or tiger skin
Holder of trident
Holding a sword
Riding a deer
Her left foot with Silambu (woman), right with Kazal (man)
Lady who stood on the head of the double bodied broad shouldered Asura

(Mahisasuramardani= demon with buffalo head, human body)

This section shows that Ilango was very familiar with the story of Ardhanareeswara and Mahisasuramardani.

Then the author describes her form as Narayani (goddess as Narayana holding conch and the wheel (Sanga, Chakra) riding a lion.

Mahisasuramaradani Dance

Ilango says in Tamil,

How is it that you, who receive the worship of all gods and stand undaunted as the sprouting wisdom in the Veda of all the Vedas, once stood upon the dark head of the wild buffalo, clad in a tiger’s skin and covering yourself with an elephant’s skin?

How is it that you, who stand as the shining light spreading its rays over the lotus heart of Hari, Hara and Brahma, also stood upon the stag with the dark twisted horns, after slaying Mahisasura, holding your sword in your bangled hands?

How is it that you, who stand praised by the Vedas as the consort of him who has an eye in his forehead and the Ganges in his coiffure, stood upon a fierce red eyed lion, holding a conch and discuss in your lotus hands?

The above three stanzas of Ilango are an imitation or translation of Sanskrit verses.

Sarva mangala mangalye Sive sarvartha sadike
Saranye Tryambake Devi Narayani Namostute (Durga Sapta sati)

One who reads ‘Vettuva vari’ of Ilango, will be reminded of Mahishasuramardani sloka and other Durga stotras. This section is a translation of Sanskrit slokas similar to the following two stanzas:

Sculpture at Ravanaphadi Cave

Ayi giri nandini, nandhitha medhini,
Viswa vinodhini nandanuthe,
Girivara vindhya sirodhi nivasini,
Vishnu Vilasini Jishnu nuthe,
Bhagawathi hey sithi kanda kudumbini,
Bhoori kudumbini bhoori kruthe,
Jaya Jaya hey Mahishasura mardini,
Ramya kapardini, shaila Suthe. 1

Victory and victory to you,
Oh darling daughter of the mountain,
Who makes the whole earth happy,
Who rejoices with this universe,
Who is the daughter of Nanda,
Who resides on the peak of Vindhyas,
Who plays with Lord Vishnu,
Who has a glittering mien,
Who is praised by other goddesses,
Who is the consort of the lord with the blue neck,
Who has several families,
Who does good to her family.
Who has captivating braided hair,
Who is the daughter of a mountain.
And who is the slayer of Mahishasura.

Jaya Jaya hey japya jayejaya shabda ,
Parastuti tatpara vishvanute ,
Bhana Bhanabhinjimi bhingrutha noopura,
Sinjitha mohitha bhootha pathe,
Nadintha nataartha nadi nada nayaka,
Naditha natya sugaanarathe,
Jaya Jaya hey Mahishasura mardini ,
Ramya kapardini, shaila Suthe. 9

Victory and victory to you,
Oh darling daughter of the mountain,
Oh Goddess , whose victory is sung,
By the whole universe,
Which is interested in singing her victory,
Oh Goddess who attracts the attention of Lord Shiva,
By the twinkling sound made by her anklets,
While she is engaged in dancing,
Oh Goddess who gets delighted ,
By the dance and drama by versatile actors,
Even while she is half of Lord Shiva’s body,
Oh Goddess who has captivating braided hair,
Who is the daughter of a mountain.
And who is the slayer of Mahishasura.

(Two stanzas from Mahishasuramardani Sloka)

V R Ramachadra Dikshitar has poined out that Tamil name Kovalan is the Tamil form of Gopala (cowherd) in Sanskrit. It is Lord Krishna’s name.
I will write separately about the number of Sanskrit words and the influence of Bhagavad Gita in Silappdikaram.

The best translation available on Silappadikaram is the one by VR Ramachandra Dikshitar: The Cilappadikaram, 1939.

Contact swami_48@yahoo.com

Leave a comment

by Tamil and Vedas on August 3, 2014 • Permalink

Posted in சிலப்பதிகாரம், தமிழ் பண்பாடு, Culture

Tagged buffalo demon, Ilango, Kovalan, mahishasura, sanskrit scholars

Posted by Tamil and Vedas on August 3, 2014

https://tamilandvedas.com/2014/08/03/ilango-and-kovalan-were-sanskrit-scholars/

நிகழ்காலத்தில் வாழ்க!

ஜென் காட்டும் வாழ்க்கை நெறி:-
நிகழ்காலத்தில் வாழ்க!
By ச.நாகராஜன்

Post No 1211; Dated 3rd August 2014.

ஜென் நெறி – நிகழ்காலத்தில் வாழ்க!
அமைதியான வெற்றிகரமான வாழ்க்கைக்கு ஜென் காட்டும் வாழ்க்கை நெறிகளில் மிக முக்கியமான ஒன்று –“நிகழ்காலத்தில் வாழ்க” என்பது தான்!

ரமண மஹரிஷியிடம் ஒரு கேள்வி!
இதே நெறியைத் தான் இந்து மதமும் வலியுறுத்தி வருகிறது.பகவான் ரமண மஹரிஷியை தரிசிக்க அவரது அணுக்கத் தொண்டர்களுள் ஒருவரான கிரிதாரிலால் என்பவர் (18-3-1946 அன்று) வந்தார். இந்த யுகம் எப்போது முடியும் என்ற கேள்வியை அவர் பகவானிடம் கேட்டார்.

உடனே ரமண மஹரிஷி” நான் காலத்தை உண்மையெனக் கருதுவதில்லை இறந்த காலத்தைப் பற்றியும் முன்பிருந்த யுகங்களைப் பற்றியும் நமக்குத் தெரியாது. எதிர்காலத்தைப் பற்றியும் நமக்குத் தெரியாது ஆனால் நிகழ்காலம் இருக்கிறதென்பது தெரியும் அதை முதலில் தெரிந்து கொள்வோம். அப்போது எல்லா சந்தேகங்களும் தீரும். தூக்கத்தில் இந்த உலகமும் இறந்த காலம் அல்லது எதிர்காலம் ஆகிய ஒன்றுமே நமக்கு இருப்பதில்லை. ஆனால் “நாம்” இருக்கிறோம்! மாற்றமில்லாததும் சாஸ்வதமுமானதையும் முதலில் தெரிந்து கொள்வோம்” என்றார்.

கிரிதாரிலால் புராணங்களில் ஒவ்வொரு யுகத்திலும் இத்தனை வருடங்கள் எனத் துல்லியமாகக் குறிப்பிடப்பட்டிருக்கிறதே என்று மேலும் வினவினார்.

அதற்கு பகவான், : அப்படிக் குறிப்பிடப்படுவதில் ஒரு அர்த்தம் இருக்கக் கூடும். அல்லது உலகத்தின் பிரமிப்பூட்டும் காலத்திற்கு முன்னர் மனிதனின் முழு ஆயுளான நூறு வருடங்கள் கூட எவ்வளவு அற்பமானது என்பதைச் சுட்டிக் காட்டும் ஒரு உத்தியாகவும் அது இருக்கக் கூடும்” என்று அருளினார்.

.பிரபஞ்ச வயதின் முன்னர் மனிதனின் வாழ்வு எவ்வளவு அற்பமானது! நான்கு யுகங்கள் கொண்ட சுற்று வரிசை எத்தனை வந்தனவோ! நிகழ்காலத்தில் வாழக் கற்றுக் கொண்டால், தூக்கத்தில் உள்ளதைப் போல காலம் என்பதே இல்லையென்றால் இந்தக் கேள்விகளால் நம்மை நாமே தொந்தரவு செய்து கொள்வதால் என்ன பயன்!

ஒவ்வொரு கணத்தையும் அனுபவித்து அமைதியாக வாழக் கற்றுக் கொண்டால் நாளடைவில் அனைத்தும் புரிய ஆரம்பிக்கும் என்பதே ரமண மஹரிஷியின் அருளுரையின் சாராம்சம்.

காலிப் படகு மோதிய கதை

ஜென் பிரிவில் புத்த துறவிகளும் எல்லையற்ற கால வெள்ளத்தின் முன்னர் இறந்த காலத்தையோ எதிர் காலத்தையோ பற்றி எண்ணாமல் நிகழ் காலத்தில் வாழ்வதையே வாழ்க்கை நெறியாகக் கொண்டுள்ளனர்.

ஜென் பிரிவில் அடிக்கடி கூறப்படும் ஒரு போதனை காலியான படகு பற்றிய ஒரு சம்பவம். பெரிய ஜீவ நதியில் நீங்கள் பயணப்பட்டுக் கொண்டிருக்கும் போது திடீரென காலியான படகு ஒன்று உங்கள் படகின் மீது மோதி விடுகிறது என வைத்துக் கொள்வோம். நீங்கள் என்ன செய்வீர்கள். கோபப் பட மாட்டீர்கள். ஆனால் அதிலேயே படகோட்டி ஒருவன் இருந்தால் அவன் மீது எவ்வளவு கோபம் வரும்!

அதே போலத்தான் உங்கள் வாழ்வின் நிகழ்வுகளும்! உங்களை உங்கள் அண்டை அயலார் சரியாகப் புரிந்து கொள்ளாமல் இருந்திருக்கலாம். மற்ற தோழர்கள் உங்களைச் சீண்டி விளையாடி இருக்கலாம். நேற்று உங்களின் மீது அபாண்டமான பழியை உங்களின் அலுவலக சகா சுமத்தி இருக்கலாம்.! இவர்கள் அனைவரும் காலியான படகு தான்! அவர்கள் தங்களது செய்கைகளை ஏதோ ஒரு உந்துதல் பேரில் தான் செய்திருக்கிறார்கள். தாங்கள் என்ன செய்கிறோம் என்பதே அவர்களுக்குத் தெரியாது!

கண்ணுக்குத் தெரியாத ஒரு சக்தியினால் காலியான படகு உங்கள் படகின் மீது மோதுவது போல தங்கள் வலியினாலும் காயத்தினாலும் உங்கள் மீது அவர்கள் மோதுகிறார்கள்.

இதை உணரும் வரை நாம் நமது துக்கம், இறந்த காலம் ஆகியவற்றின் கைதிகளாக இருப்போம். நிகழ் காலத்தின் சக்திகளுக்குக் கட்டுப்பட்டு எப்போதும் பாய்ந்து பெருகும் அன்பை உளத்தில் ஏற்றுக் கொண்டால் யார் மீதும் கோபம் கொள்ள மாட்டோம்.காலிப் படகுகளை ஒதுக்கி விடுவோம்.

ஒவ்வொன்றாகச் செய் நண்பனே!
நிகழ் காலத்தில் வாழ்வது உடனடி பயனைத் தரும் ஒரு அற்புதமான நெறி. வில்லியம் ஆஸ்லர் என்பவரிடம் ஒரு நண்பர் சென்றார்.எப்போதும் குழப்பமான சூழ்நிலையில் இருக்கும் தான் அதிக வேளைப் பளுவினாலும் ஏராளமான விஷயங்களைச் செய்ய வேண்டியிருப்பதால் மன இறுக்கம் கொண்டவராக இருப்பதாகவும் கூறி மனம் நொந்தார். அப்போது வில்லியம் ஆஸ்லர் வளர்த்து வந்த கிளி ஒன்று அந்த நண்பரை நோக்கி வணக்கம் கூறியது. இதனால் ஆச்சரியப்பட்ட நண்பர் அந்தக் கிளி பற்றி அவரிடம் விசாரித்தார்.

“இது ஒரு அற்புதமான கிளி..உங்கள் பிரச்சினைக்கு இந்தக் கிளி சுலபமான தீர்வைத் தரும்” என்று வில்லியம் ஆஸ்லர் சொல்லவே.அதன் விலை எவ்வளவு என்று கேட்டார் நண்பர்.

:இதன் விலை நூறு டாலர்” என்றார் வில்லியம் ஆஸ்லர். “இவ்வளவு விலையா?” எனத் திகைத்தார் நண்பர் ஆனால் தனது பிரச்சினையோ பெரிது என்பதால் நூறு டாலர் கொடுத்து அதை வாங்கி வீட்டுக்குச் சென்றார்.

வீட்டுக்குச் சென்றவுடன் கிளி அவரை நோக்கி “ஒன் அட் எ டைம். ஃப்ரண்ட் ஒன் அட் எ டைம்” (One at a time, friend! one at a time) -“ஒவ்வொன்றாகச் செய், நண்பனே ஒவ்வொன்றாகச் செய்” என்று கூறியது.

திருப்பித் திருப்பி அந்த வார்த்தைகளைக் கேட்ட நண்பர் தன் கையிலிருந்த முதல் காரியத்தை முடித்தார். ஆச்சரியமாக இருந்தது அவருக்கு. இப்படி விரைவாக ஒரு காரியத்தையும் அவர் முடித்ததே இல்லை. அடுத்தாற் போல அடுத்த விஷயத்தைத் தொடங்கினார். அதுவும் விரைவாக முடிந்தது. “ஒரு சமயத்தில் ஒரு வேலை” என்று நிகழ்காலத்தில் வாழப் பழகிக் கொள்ளும் பழக்கத்தால் ஒரே வாரத்திலேயே அவரது எல்லா வேலைகளும் முடிந்தன. தாமதமான காரியங்களும் இல்லை; தடைப்பட்ட காரியங்களும் இல்லை!வில்லியம் ஆஸ்லருடன் நேராக வந்த நண்பர், “கிளி கோடி டாலர் பெறும்” என்று உளமாரக் கூறினார்.

நிகழ்காலத்தில் வாழ்வது அதிசயமான மாற்றங்களை உங்கள் வாழ்க்கையில் உருவாக்கும். வெற்றி மேல் வெற்றி வரும். உங்கள் மீது மோதுபவர்களை காலிப் படகாக எண்ணி சிரித்தவாறே முன்னேறுங்கள். அற்புதங்கள் மலரும்! இதுவே ஜென் காட்டும் வாழ்க்கை நெறி!

Article was written by my brother S Nagarajan of Bangalore for Muthal Osai tamil Daily. Contact swami_48@yahoo.com

**************

Leave a comment

by Tamil and Vedas on August 3, 2014 • Permalink

Posted in Culture, Self Improvement

Tagged காலி படகு, கிளி, ஜென் நெறி

Posted by Tamil and Vedas on August 3, 2014

https://tamilandvedas.com/2014/08/03/%e0%ae%a8%e0%ae%bf%e0%ae%95%e0%ae%b4%e0%af%8d%e0%ae%95%e0%ae%be%e0%ae%b2%e0%ae%a4%e0%af%8d%e0%ae%a4%e0%ae%bf%e0%ae%b2%e0%af%8d-%e0%ae%b5%e0%ae%be%e0%ae%b4%e0%af%8d%e0%ae%95/

Adi Shankara & Mysterious Sundara Pandya !

Research Paper by London Swaminathan
Post No. 1210; Dated 2nd August 2014.

Age of Adi Shankara is shrouded in mystery. Most of the scholars have already concluded that he lived in the eighth century CE (788-820). There is no positive proof to support this date. The confusion in dating happened because of another Shankara who was a copy of Adi Shankara in all aspects. Abhinava Shankara, whose name roughly translated sounds like “Once Again A New Shankara”.

There have been lot of discussions on this topic and a lot have been written. Kanchi Paramacharya (1894—1994) had given a long explanation for dating him in fifth century BCE. I am not going to repeat his argument or the counter argument of people attached to Sringeri Mutt, who believes that Shankara lived around 788 CE.

My argument is based on Sangam Tamil literature and Sundara Pandya. I have written about it in Tamil and posted it in this blog on 21st March 2012.

1.Adi Shankara’s favourite simile is rope mistaken for a snake. He used this allusion umpteen times in all his works. No one has used this like him. Greek Philosopher and founder of scepticism Pyrroh 360-270 BCE used this simile. Famous historian K A Neelakanta Sastri has commented on it saying that it was unusual for a Greek philosopher to use it. I think that he copied it from Adi Shankara. The reason for my conclusion is that he accompanied Alexander the Great. All of us knew Alexander’s unquenchable thirst for Hindu Philosophy. Swami Vivekananda, Paramahamsa Yogananda and many scholars have dealt with this subject.

More over this simile is used by Uuttiyaar, a Sangam Age poet. He used this simile in Akananuru (verse 68).: “A thunderbolt struck the Asoka Tree mistaking the swing rope for a snake”. Another poet Kutavaayir Keerathanaar used a similar comparison in verse Akam.119. This is to show that it is a typical Indian analogy.

2. One of the great four Saivite saints is Appar alias Tirunavukkarasu, who lived in the middle of seventh century. He used the famous slogan “Jaya Jaya Sankara” in his Tamil Thevaram hymn followed by the word ADI. Though this Adi has nothing to do with Shankara, I honestly believe that the thought of Adi Shankara made him to say “Jaya Jaya Shankara”. In one another hymn he says that “Stotras sung by your devotees” (of Shiva). The very word “Stotras (Thoththirangal)” in a pure Tamil hymn came through his mouth because he knew the contribution of Shankara very well. Appar lived during the reign of Mahendra Pallava.

3. Another common belief is that Shankara rejuvenated Hinduism by eliminating 72 conflicting sects and establishing Shanmatha (Six Forms of Worship). He fought against Jainism and Buddhism is another popular belief. If he had lived in eighth century there was need for it because both the religions had very little following at that time. In the South, Saivite Nayanmars and Vaishnavite Alwars have already re-established Shaivam and Vsihnavam.

4. Maya (illusion) was used by Shankara umpteen times in his hymns. Ancient Sangam poets went to the extent of using this Sanskrit word boldly in their verses due to the impact of Adi Shankara. They used the word in the context of impermanence (instability) of the world like Adi Shankara (363, 366 Purananuru). Strangely names of the poets are in Sanskrit Gothamanar (Gauthama) and Siruventheraiayar (Manduka Rishi).

Sanskrit word Maya occurs in Puram 243, 363,366; Akam 226,256; Kali.2-3, 88-7, 90-1, 93-15, Narr.294; Pari. 3-70; Pathi.60-6.

Saivite saints Appar, Sambandhar, Manikkavasagar also mentioned Mayavatha. It may be due to Shankara’s propaganda.

History’s Mystery — Sundara Pandya

5. Last but not the least is Sundara Pandya, who was a great Sanskrit scholar who wrote about Advaita even before Adi Shankara. This is the strongest proof to show that Shankara lived long before the accepted date of 788 CE. The name sounds like a king of the Pandyan Kingdom. All the Sundara Pandyas known to history lived in 12th century CE of after. They had no connection to Shankara. The other Sundara Pandya was the husband of presiding deity of Madurai , Goddess Meenakshi. This queen was referred to by the Greek Ambassador Megasthenes as ‘Pandya queen’. Shankara’s Brahma Sutra commentary used Sundara Pandya’s verses.
PT Srinivasa Iyengar in his History of the Tamils gives the following information quoting various authorities:

a)Sundara Pandya was the person whose ‘varttika’ was quoted by Sankaracharya in his commentaries on Vedanta Sutra.
b) A book on ethics, called ‘Niti dvi sastika’, attributed to Sundaya pandya was discovered and printed.
c)As quotations from it occur in the Panchatantra and Janasrayi, it appears Acharya Sundara Pandya must have lived before sixth century.
d) Sundara Pandya being a well known name of several kings, there is a temptation to identify this Acharya with a king of Madurai. I cannot think of any Pandya king capable of writing such works. I think Sundara Pandya merely means Sundara of Pandya country.

PTS Iyengar is wrong in assuming that Pandya kings were not capable of writing Sanskrit works. Mukundamala was written by a Chera king/Alvar in Sanskrit. A North Indian King by name Bramadutt learnt Tamil from Sangam poet Kapila and wrote verses in Tamil 2000 years ago! Because it was a rare achievement we still talk about them. Mudukudumi Peruvazuthi, the mighty Pandya King, installed Yupa Pillars through his kingdom. He was a performer of great Yajnas including Asvamedha. Iyengar was ignorant of Pandya Copper Plates.

Prof. S Kuppuswami sastri identified Sundara Pandya with Kun Pandya (Nedumaran) of Sambandhar period. Three of his verses were cited by Shankara in his Brahmasutra Bhasya (Page 219 of Sanskrit -Tamil Contact)

Sri Abhinava Vidya Theetha Swami of Sringeri Mutt

Dalawaipuram Copper Plates and Sinnamanur Copper plates of Pandya Kings praised Sundara Pandya as a great scholar. The wordings of the inscriptions give the impression that he lived long before the known kings. There is no mention of Sundara Pandya in the Sangam literature. But the inscriptions make it very clear that he was a king in the Pandya line. Sinnamanur plates say

“Imaam Kanchana Peedasyaam samethya kavayo Bhuvi
Aryaam Sundara Paandyasya snaapayanthivathimiva”,
Inanother Pandy copper plate
“Samastha Sastra Arnava Karnadharo yadudbhava Sundara Pandya nama”

Then the Rajasuya and Asvamedha Yagas performed by the Pandya kings were mentioned. So Sundara pandya must have lived in the first few centuries of BCE or CE. We know for sure the Sangam Age Pandyas and Chozas performing Asvamedha and Rajasuya Yajnas. From 570 CE, we have very clear record of Pandya kings and their activities. We don’t hear any big Yagas performed by them.

6.Shankara’s life is linked with Hala, Manukula Aditya, Purna Varman, Indra Varman (of Cambodia) in one way or other. If it is just one name one can reject it. Here the names mentioned were too many and those people lived long before the accepted date of Shankara 788 CE. Hala lived in first century AD in Andhra and another Hala in 4th century BCE. Manu kula Aditya was Manu Neethi Choza who lived around first century BCE. Even the age of Kumarila Bhatta connected with Shankara is debatable. Shankara’s fame would not have spread to far off Cambodia in such a short time if we are going to believe Adi Shankara’s disciple was Sivasoman (of Cambodia).
But Abhinava Shankara can be the Guru of Sivasoman.

Sri Kanchi Paramacharya of Kanchi Mutt.

UNKNOWN DRAVIDACHARYA
7. Dravidacharya of first century BCE was a great Advaita scholar. Shankara quoted him and praised him as ‘Agamavidh’, ‘Sampradhaya Vidh’ in his commentaries on Mandukya Upanishad and Brihad Aranyaka Upanishad. This shows that Tamil Nadu of first century BCE produced great Sanskrit scholars. Shankara quoted a story from Dravidacharya’s work:

A prince lost his way in the forest when he was a child. The hunters found him and raised him like a hunter. Several years after this incident the minister of the kingdom went for hunting and found this prince through his special body marks (moles etc). The minister told him “Na Tvam Vyadha, Amushya Rajna Putra” (You are not a hunter, you are a king’s son) and handed over him to the king. He became a king soon. Like this the soul realises it’s true form –Brahma Swarupa— then it enjoys bliss.

(The same story is presented differently in Vedic literature: A lion cub is raised like a sheep. When other lions attacked the flock of sheep, this cub was identified and taught to roar like a lion. Then it got its true form)

Ananda giri also quoted Dravidacharya in his work.

8. Another conflicting information is the number of Shankaracharyas in each of his five Mutts : Dwaraka Peeth 80, Kanchi 70,Puri over 140,Kudali 60, Sringeri 36. Why is it?
Shankara’s Guru was Gowdapatha and his book was translated in to Chinese in sixth century CE!

9.Later Saiva Siddhanta scriptures mention the five activities/tasks of Lord Shiva– creation, preservation, destruction, veiling and grace. But Adi Shankara and Tamil epic Silappadikaram mention only the first three. We may use this for drawing a boundary line in dating.

Current Shankaracharya of Sri Sringeri Mutt

10.Dravidasisu reference: The reference to Dravida Sisu in Sowndarya Lahari of Shankara is not Tamil saint Sambandhar, but Shankara himself. Another possibility is that Abinava Shankara might have referred to Adi Shankara if we consider it as the work of Abhinava sankara. But in olden days the poets used to refer to themselves in their verses (Example: Manikkavasagar, Sambandhar)

11.There is a way to settle the controversy about the Age of Shankara or Kalidasa or Tamil saint Manikkavasagar. If we feed their works in to computers and analyse the word index, we may be able to decide their age through linguistics.

Contact swami_48@yahoo.com

2 Comments

by Tamil and Vedas on August 2, 2014 • Permalink

Posted in Culture, History

Tagged Adi Shankara Age, Dravida Sisu, Pyrroh, Snake-rope

Posted by Tamil and Vedas on August 2, 2014

https://tamilandvedas.com/2014/08/02/adi-shankara-mysterious-sundara-pandya/

சாமியார் வேடத்தில் உளவாளிகள்!

ஆராய்ச்சிக் கட்டுரை வரைபவர்: லண்டன் சுவாமிநாதன்
கட்டுரை எண்.:—1209; தேதி ஆகஸ்ட் 2, 2014.

இந்தியாவில் சாமியார் வேடத்தில் உளவாளிகள் இருப்பதை எல்லோரும் அறிவர். வெளி நாட்டுக்காரர்களில் உண்மையான பக்தர்களும் உண்டு. ஆனால் பலர் சமயத்தைப் பயன்படுத்தி எளிதாக உளவு வேலைகளில் ஈடுபடுவது வள்ளுவர் காலத்தில் இருந்து நடக்கிறது. வடமொழி நூல்களில் உலகப் பிரசித்தி பெற்ற அர்த்த சாஸ்திரமும் ஒன்று. அதை எழுதிய சாணக்கியன் என்ற பிராமணன், உளவுக் கலை பற்றி விரிவாக எழுதி இருப்பதை அறிஞர் உலகம் அறியும். ஆனால் மனு, வள்ளுவன், இளங்கோ, கம்பன் ஆகியோரும் பல சுவையான தகவல்களைத் தருவதை சிலரே அறிவர்.

சிலப்பதிகாரம் தரும் சுவையான தகவல்கள்

1.நான் வட இமயம் வரை என்று கண்ணகிக்கு சிலை செய்ய கல் எடுத்து வரப் போவதை கடிதம் வாயிலாக அறிவியுங்கள். அந்தக் கடிதத்தின் மீது வில், புலி, மீன் ஆகிய மூவேந்தர் முத்திரைகளைப் பொறியுங்கள் என்று வீர உரை ஆற்றுகிறான் செங்குட்டுவன். உடனே அழும்பில் வேல் எழுந்து மன்னர் மன்னா ! அதற்குத் தேவையே இல்லை. இந்த ஜம்பூத்வீப நாட்டின் எல்லா பகுதி உளவாளிகளும் நம் தலை நகர் வஞ்சியில் இருக்கின்றனர். நகர் எங்கும் முரசு அறைந்தால் போதும். நாடு முழுதும் செய்தி பறந்து விடும் என்கிறான்.

நாவலம் தண்பொழில் நண்ணார் ஒற்று நம்
காவல் வஞ்சிக் கடை முகம் பிரியா;
வம்பணி யானை வேந்தர் ஒற்றே
தஞ்செவிப் படுக்கும் தகைமைய அன்றோ?
அறைபறை என்றே அழும்பில்வேள் உரைப்ப
–(காட்சிக் காதை சிலப்பதிகாரம்)

இதிலிருந்து தெரிவதென்ன? அக்கலத்தில் உளவுத் துறை மிகவும் முன்னேறிய நிலையில் இருந்தது. இன்றும் கூட டில்லியில் உலக நாடுகளைச் சேர்ந்த உளவாளிகள் எல்லோரும் இருப்பதை அவ்வப்போது பத்திரிக்கைகளில் வரும் திடுக்கிடும் செய்திகள் தெரிவிக்கின்றன.

2.இரண்டாவது விஷயம் கீரந்தை என்னும் பிராமணன் கதையில் வருகிறது. அந்தப் பிராமணன் மனைவியைக் காப்பாற்றுவதற்காக பாண்டிய மன்னன் கையையே இழந்தான். பொற்கைப் பாண்டியன் கதை எல்லோரும் அறிந்ததே. மன்னரே மாறுவேடத்தில் நாட்டை உளவு பார்த்தது இக்கதையில் தெரிய வருகிறது–(கட்டுரை காதை, சிலப்பதிகாரம்)

ராமாயணம் தரும் சுவையான தகவல்கள்
3.வால்மீகி ராமாயணத்திலும் கம்ப ராமாயணத்திலும் ராவணன் அனுப்பிய சுகன், சாரன் என்ற இரண்டு உளவாளிகள் பற்றி விரிவான பகுதி உள்ளது. யுத்த காண்டத்தில் கம்பன் இதற்கு ஒரு பெரிய படலத்தையே ஒதுக்கி உளவுக் கலை பற்றி அலசுகிறான். அந்த இரண்டு உளவாளிகளும் குரங்கு வேடம் போட்டு நடித்த போதும் விபீசணன் அவர்களைக் கையும் களவுமாகப் பிடித்து ராமனிடம் ஒப்படைக்கிறான். ராமனோ அவர்களை மன்னித்து, படை பலம் பற்றிய முழு தகவல்களையும் அளித்து ராவணனிடம் போய்ச் சொல்லுங்கள் என்கிறான். இறுதி வெற்றி ராமனுக்கே என்பது அவனுக்குத் தெரியும்!

புறநானூறு தரும் சுவையான தகவல்கள்

4.சங்க இலக்கிய நூலான புற நானூற்றில் (பாடல் 47) சுவையான சம்பவம் வருகிறது. இளந்தத்தன் என்ற புலவன் நெடுங்கிள்ளியிடம் வந்தான். அவன் அதற்கு முன் நலங்கிள்ளியிடம் பாடிப் பரிசில் பெற்றவன். நலங்கிள்ளியோ அவனுடைய எதிரி. ஆகையால் இந்தப் புலவன் உளவு பார்க்க வந்தான் என்று சொல்லி நெடுங்கிள்ளி, மரண தண்டனை விதித்து விடுகிறான். உடனே புத்திசாலிப் புலவர் கோவூர் கிழார் வந்து உண்மையை எடுத்துரைத்துப் புலவன் உயிரைக் காப்பாற்றுகிறார். “பழுமரம் நாடி ஓடும் பறவைகளைப் போல உன் போன்றவரை நாடி வரும் அப்பாவிப் புலவன் இவன். மறு நாளைக்குக் கூடச் சேர்த்து வைக்காமல் உறவினர்களுக்குக் கொடுத்து மகிழும் ஜாதி புலவர் ஜாதி. இவன் உனக்குத் தீங்கு செய்வானா? இல்லவே இல்லை. இவனை விடுவி” என்கிறார் கோவூர்க் கிழார்.
பெற்றது மகிழ்ந்து சுற்றம் அருத்தி
ஓம்பாது உண்டு, கூம்பாது வீசி
வரிசைக்கு வருந்தும் இப்பரிசில் வாழ்க்கை
பிறர்க்குத் தீதறிந்தன்றோ? இன்றே.

வள்ளுவர் தரும் சுவையான தகவல்கள்

5.ஒற்றாடல் என்னும் 59 ஆம் அதிகாரத்தில் பத்தே குறள்களில் இருபதே வரிகளில் உளவுக்கலை விஷயங்களைச் சாறு பிழிந்து கொடுக்கிறான் வள்ளுவன். “புல்லட் பாயிண்ட்” வள்ளுவன் கூறுவது:–
1.துறவி வேடத்தில் நாட்டு எல்லைகளைக் கடந்து உளவு பார் –(குறள் 586)
துறந்தார் படிவத்தராகி இறந்தாராய்ந்து
என்செயினும் சோர்விலது ஒற்று
2.மூன்று ஒற்றர்களை நியமி; ஒருவருக்கு மற்றவர் பற்றித் தெரியக் கூடாது. மூவரும் ஒரே மாதிரி சொன்னால் அதை நம்பு —(குறள் 589)
3.எல்லோருக்கும் முன்னால் ஒற்றர்களைப் பாராட்டாதே. உன் குட்டு வெளிப்பட்டு விடும். ‘’எங்கப்பன் குதிருக்குள் இல்லை’’ என்ற கதை ஆகிவிடும்!! —(குறள் 590)
4.நன்றாக வேஷம் போட வேண்டும். யாராவது சந்தேகமாகப் பார்த்தாலும் சமாளிக்க வேண்டும். ரகசியம் வெளியாகக் கூடாது. அவன் தான் நல்ல ஒற்றன் —(குறள் 585)
5.அரசு அதிகாரிகள், அரசனின் சொந்தக்காரர்கள், வேற்று நாட்டுப் பகைவர் அத்தனை பேரையும் வேவு பார்க்க வேண்டும் –(குறள் 584)
இப்படி முத்து முத்தாக உதிர்க்கிறான் வள்ளுவன்.

Noor Inayat Khan was Moscow born Indian Muslim, worked as a British agent and executed by Hitler

மனு தரும் சுவையான தகவல்கள்

மனு ஸ்மிருதியில் ஏழாவது ஒன்பதாவது அத்தியாயங்களில் ஒற்றாடல் பற்றிய குறிப்புகள் வருகின்றன. மனு சொல்லும் விஷயங்கள்:
1.ஒவ்வொரு ஊரிலும் ஒரு அதிகாரியை நியமிக்க வேண்டும். அவர் ஒற்றர் மூலம் தகவல் திரட்ட வேண்டும்
2.அந்தப்புரத்திலும், ரகசிய ஒற்றர் விஷயத்திலும் நடப்பனவற்றை நாள்தோறும் ஆராய வேண்டும்.
3.சந்தியாகால பிரார்த்தனைக்குப் பின்னர் ஒற்றர்களை ரகசிய அறைக்கு அழைத்துச் சென்று ‘’ரிப்போர்ட்’’ வாங்க வேண்டும்.
4.அரசனுக்கு இரண்டு கண்கள் ஒற்ற்ர்கள்தான். தெரிந்த திருடர்கள், தெரியாத திருடர்கள் ஆகியவர்களைப் பிடிக்கும் கண்கள் இவை.
5.குற்றவாளிகளை குற்றம் செய்யுமாறு உளவாளிகள் மூலம் தூண்ட வேண்டும். அப்போது அவர்களை வகையாகப் பிடித்து விடலாம்.
6 தன் வலி, மாற்றான் வலி – இரண்டையும் அறிய ஒற்றர்களப் பயன்படுத்த வேண்டும்.

சுமார் 2500 ஆண்டுகளுக்கு முன் நம்மவர் எழுதியது இன்றும் சாலப் பொருந்தும். தூதர் விஷயத்திலும், உளவுக் கலை விஷயத்திலும் நாம்தான் உலகிற்கே முன்னோடி. சம்ஸ்கிருத இலக்கியத்திலும், சாணக்கியனின் அர்த்தசாஸ்திரத்திலும் உள்ளதைப் போல உலகில் வேறு எங்கேயும் இல்லை. அவர் நூல் எழுதி 2300 ஆண்டுகள் உருண்டோடிவிட்டன.

Most famous woman spy executed in 1917 during First World War.

பல்கலைக்கழகங்களில் ஆராய்ச்சியாளர் போர்வைகளிலும் அறிஞர்கள் போர்வையிலும் உளவாளிகள் ஒளிந்திருப்பர். —-பத்திரிக்கையாளர்களில் பலர் உளவாளிகள்! —மடங்களில் நிறையவே உளவாளிகள் உண்டு. எளிதில் மற்றவர்களைப் பற்றியும், நாட்டைப் பற்றியும் அறியும் இடம் மத அமைப்புகள்தான்.— அரசியல் அலுவலகங்களில் உண்மையை உளறுபவர்கள் அதிகம் என்பதால் உளவாளிகளின் சொர்க்க பூமி அது.

பகலில் பக்கம் பார்த்துப் பேசு!! ராத்திரியில் அதுவும் பேசாதே !! என்று சும்மாவா சொன்னான் தமிழன்!!
–சுபம்–

Leave a comment

by Tamil and Vedas on August 2, 2014 • Permalink

Posted in சிலப்பதிகாரம், தமிழ் பண்பாடு

Tagged இளங்கோ, உளவாளி, உளவு, ஒற்றன், வேவு பார்

Posted by Tamil and Vedas on August 2, 2014

https://tamilandvedas.com/2014/08/02/%e0%ae%9a%e0%ae%be%e0%ae%ae%e0%ae%bf%e0%ae%af%e0%ae%be%e0%ae%b0%e0%af%8d-%e0%ae%b5%e0%af%87%e0%ae%9f%e0%ae%a4%e0%af%8d%e0%ae%a4%e0%ae%bf%e0%ae%b2%e0%af%8d-%e0%ae%89%e0%ae%b3%e0%ae%b5%e0%ae%be%e0%ae%b3/

Spies! Disguised as Ascetics!

Research paper written by London Swaminathan
Post No.1208; Dated 1st August 2014.

Very interesting information about spying is available from Sanskrit and Tamil literature. Most of us know that the Brahmin Kautilya (Chankaya) has dealt with spying in detail in his Arthasastra. But not many people know what Manu Smriti, Tirukkural, Tamil epic Silappadikaram and Sangam Tamil Literature say about spying. There are a few real life stories in Valmiki Ramayana and Sangam literature.

The most interesting detail comes from the great Tamil Poet Thiruvalluvar, whose Tirukkural is praised as Tamil Veda:

“Spies disguise themselves as ascetics to gather secrets; they do not betray secrets under any threat” (Kural 586)

How true it is even today!! Our Ashrams are infested with foreign spies. Religion is the easy way to gather secrets about the government and the general public. If a politician approaches a Sanyasi (ascetic), that means he or she is in big trouble! Ascetic’s devotees boast about what happened in the Ashram. The spies there as Junior ascetics send information to all his enemies and foreign countries. Beware of “Sanyasis” frequenting foreigners or foreign countries!!

In ancient India ascetics can travel anywhere in India without Visa or a permit. They can enter the royal courts at any time without waiting. But they never misused their powers. If any king delays them the king will be cursed!

The second easy route for spying is Universities and Educational institutions. In the guise of a researcher you can fool anyone!! In the guise of a scholar, you can have access to inaccessible places!!! Beware of “visiting scholars”.

The third route is party offices or meetings. We read about spying in the news papers every day.

Story 1 from Sangam Tamil Literature

Purananuru, which is 2000 year old, gives a very interesting story about spying! Ilandattan was a genuine poet. He visited the royal court of the Choza king Nedunkilli. Immediately he was arrested and the king passed death sentence on him! The only crime he committed was that the previous day he was in the court of another Choza named Nalankilli. Both are closely related but had big enmity between themselves like a snake and a mongoose. So Nedunkilli suspected him of spying for Nalankilli and was about to execute him.

In ancient India, poets have very good influence and authority over kings. They were next in rank to the ascetics. There was a wise Tamil poet by name Kovur Kizar who already saved young children from the slaughter house of a king. He came to the rescue of this poet. Earlier two young children were about to be beheaded by the elephant and Kovur Kizar persuaded the Choza king to release them unconditionally (Purananauru verse 46).

Kovur Kizar saved poet Ilam Duttan as well. He went to the king told him,
“Look ! these poor poets are like birds seeking fruit laden trees. They pass very hard routes just to praise philanthropists like you and get something for their stomach. The beauty is that they never save for tomorrow. Whatever they get they give it to their friends and relatives. They never harm anyone. They defeat any scholar by the war of words. People like you must support them and not oppose” (Purananuru verse).
Heeding to the advice of Kovur Kizar he released the poet immediately.

This episode throws some light on spying. They can come in the guise of a poet/scholar, like we have spies in universities today. The second thing is they get death sentence if they are caught. It is same even today. While I am writing this, here in my city London, there is a big case going about poisoning a spy to death. Many spies “die” in simple accidents in western countries.

Most Famous Woman spy Mata Hari was executed in 1917 (World War 1)

Story 2 from Tamil epic Silappadikaram

There is another interesting story in the most famous Tamil Epic Silappadikaram. Two minor kings of North India ridiculed the Tamils. So the mighty Senguttuvan, wanted to teach them a lesson. Senguttuvan’s father caught the Yavanas (Greek or Romans or Arabians) and tied their hands at the back and poured oil on their heads. This is an ancient way of insulting enemies. In the Puranas, we read about King Sagara catching the Yavanas and shaving their heads off.

Senguttuvan ordered his commander in chief Alumpilvel to send the sealed letters to all the kings in the north. He made it clear that it was not an invasion, but a mission with a limited purpose, just to get a stone from the holy Himalayas, to bathe it in the holy Ganges, to make a statue for the holy woman Kannaki.

Immediately his commander told the king that there was no need to undergo such a trouble of putting the clay seal of Tiger, Fish and Bow (Cholza, Pandya, Chera emblems) on the letters and send them because his capital city Vanji has all the spies in the world. The minute something is tom-tommed in the capital the message will spread like wild fire though out India (Katchik Katai, Silappadikaram)

This episode reveals the fact that the capital city has spies of all the countries. We have spies in Delhi from all parts of the world!!

We taught the world about spying and ambassadors. No literature in the world has such detailed manuals on Embassies, Ambassadors and Spying like Sanskrit literature!!

Noor Inayat Khan, Muslim of Indian origin, born in Moscow, worked as a British agent, executed by Hitler (World War 2)

Story 3 from Tamil Epic Silappadikaram
I have given this story already in my earlier post “HOW DID A PANDYA KING GET A GOLDEN HAND?” posted on 22 October 2011.

An old Brahmin by name Keeranthai wanted to go on a pilgrimage. His wife got worried. He assured her nothing would go wrong in the Pandya kingdom. The king was listening to this conversation, who went in disguise to feel the pulse of his people. In other words he was spying on his own people just to ensure their safety and welfare. Later he paid special attention to that particular house and by mistake he knocked at the door one night. When the Brahmin street (Agraharam) reported the complaint next day he cut his hands off saying that he was the ‘’thief’’ who knocked at the door. Medical science had advanced to such an extent in those days that he was immediately operated upon and a new golden hand fixed. The reason for him knocking at the door of the Brahmin lady was that some noise he heard in the house. Actually it was her husband who came back late in the night from the pilgrimage!!

This episode shows that in ancient India, even kings went on spying in disguise.

Story No 4 from Tamil and Sanskrit Ramayanas

Valmiki Ramayana in Sanskrit and Kamba Ramayana in Tamil have a big chapter ( in Yuddha Kanda) on the spies sent by Ravana to estimate the strength of the monkey army of Lord Rama. They wore totem symbols like monkeys and pretended to be part of Rama’s army. But Vibhishana who came from Sri Lanka could easily identify the two spies Suka and Sara. They were caught red handed and presented before Rama. Rama deliberately gave them all the details of his army and pardoned them. Rama knew that they would report it back to Ravana.

Rama might have expected that it would unnerve Ravana and he would surrender and release Sita Devi. Alternately Rama did not bother about the spies because he knew the final result.
There are many more spy stories in Indian literature that would excel all the James Bond films.

Manu on Spying
Manu Smrti gives rules on spying in chapters
7-122,153, 154, 223 and 9-256, 261, 298.

Manu says
1.King should appoint one officer for every city who must collect all the information through spies.
2.King should spend some time everyday to find out what is happening in the harem and the movements of his secret agents.
3.After performing Sandhya rituals he must get the reports of secret agents in the inner chamber.
4.Spies are king’s two eyes to find out the open and concealed thieves
5.Spies can be used to incite the criminals to commit crimes so that they can be booked easily.
6.King should use the spies to measure his own strength and his enemies strength.

Tamil Poet’s Sound Advice
Tiruvalluvar in his Tirukkural has got ten couplets on spying. The salient features of this chapter 59.DETECTIVES or ON INTELLIGENCE SERVICES are:

1.The reports given by one spy must be tested and verified through another spy (couplet 588)
2.The spies must be sent one by one, apart. If three spies agree, the information shall be confirmed. They should not know one another (589).
3.The spy must not be rewarded publicly. That would expose the secret organisation (590).
In Western countries even their original identity is erased and new ID given. Very often they are located in a new area with a new name! They work for “some companies”.
4.Spies disguise themselves as ascetics to gather secrets; they do not betray secrets under any threat” (Kural 586)
5.He is a spy who can assume an unsuspecting disguise, be fearless of gaze, and capable of keeping a secret under all circumstances (585).

Tirvalluvar dealt with the need for spying, qualifications of a spy, his qualities and DOs and DONTs of spying in just 10 couplets! 20 lines!!
Brevity is the soul of wit!

Contact swami_48@yahoo.com

Leave a comment

by Tamil and Vedas on August 1, 2014 • Permalink

Posted in சிலப்பதிகாரம், தமிழ் பண்பாடு, Culture, History, Tamil Literature

Tagged 3 spies, arthasastra, ascetic spy, spies in india, spying

Posted by Tamil and Vedas on August 1, 2014

https://tamilandvedas.com/2014/08/01/spies-disguised-as-ascetics/

Tamil and Vedas

கவிதையை ரஸிப்போமா?

MORE QUOTATIONS FROM RAMAYANA

பிறவா யாக்கைப் பெரியோன் கோயில்!

கோவலனும் இளங்கோவும் சம்ஸ்கிருத அறிஞர்கள் !!

Ilango and Kovalan were Sanskrit Scholars!!

நிகழ்காலத்தில் வாழ்க!

Adi Shankara & Mysterious Sundara Pandya !

சாமியார் வேடத்தில் உளவாளிகள்!

Spies! Disguised as Ascetics!

Categories

Archives

Tag Cloud

Blog Stats

Follow Blog via Email

Click here to ‘Like’ this page on Facebook!

Bugscore